2016_07_24 Οἱ ἑορτές τοῦ Ἰουλίου

Δένδρο περιήγησης: | Ἀρχική Σελίδα | Ποιμαντική | Διαδικτυακός Ἄμβωνας | Ἔτος 2016 | 2016_07_24 Οἱ ἑορτές τοῦ Ἰουλίου

Οἱ ἑορτές τοῦ Ἰουλίου

Ἡ ζωή καί ἡ λατρεία τῆς Ἐκκλησίας μας χαρακτηρίζονται ἀπό τόν ἐορτολογικό κύκλο πού ἀγκαλιάζει ὅλο τό ἔτος καί μεταμορφώνει τό χρόνο, ὁ ὁποῖος Χριστοποιεῖται καί ἐκκλησιοποιεῖται ἀγιάζοντας τόν ἄνθρωπο καί τήν κτίση. Κάθε χρόνο ὁ Χριστός γεννᾶται, κηρύττει στόν κόσμο, παθαίνει καί ἀνασταίνεται, μεταδίδοντας τή χαρά, τό πνεῦμα τῆς πανηγύρεως, τῆς γιορτῆς, τῆς συνύπαρξης, τῆς εἰρήνης, τῆς ἐλευθερίας, τῆς ἀγάπης, τῆς δοξολογίας, τῆς εὐχαριστίας. Καί ὄχι μόνο· κάθε μέρα εἶναι συμπόρευση τῶν πιστῶν μέ τό Χριστό καί τούς Ἁγίους καί ἄρα κάθε μέρα εἶναι μιά συμπόρευση στά ἔσχατα, στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. Ἔτσι, θά λέγαμε ὅτι ὁ πιστός ζεῖ ἀπό γιορτή σέ γιορτή καί μάλιστα κάθε μέρα εἶναι μιά μοναδική γιορτή, ἡ ὁποία δέν εἶναι ποτέ ἴδια μέ τήν προηγούμενη ἤ μέ τήν ἑπόμενη ἀλλά ἔχει ἰδιαίτερο περιεχόμενο.

Ὁ Μήνας Ἰούλιος πού διάγουμε δέν χαρακτηρίζεται ἀπό κάποια μεγάλη δεσποτική (τοῦ Χριστοῦ) ἤ μεγάλη θεομητορική (τῆς Παναγίας) ἑορτή. Ὅμως, ἡ πρόνοια τοῦ Θεοῦ δέν ἄφησε αὐτό τό μήνα νά ὑστερεῖ ἔναντι τῶν ὑπολοίπων ἀλλά τόν προίκισε πλουσιοπάροχα μέ τίς ἑορτές πολλῶν, μεγάλων καί γνωστῶν Ἁγίων. Εἶναι ὁ Μήνας τῶν προφητῶν Ἡλιοῦ τοῦ θεσβίτου καί Ἰεζεκιήλ, τῶν Ἀποστόλων Ἀκύλα καί Σίλα, Σιλουανοῦ καί ἄλλων ἐκ τῶν ἑβδομήκοντα, τοῦ Ἁγίου Ἱεράρχου Ἀνδρέου Κρήτης τοῦ ὑμνογράφου καί μελωδοῦ, τῶν μεγαλομαρτύρων γυναικῶν Κυριακῆς, Εὐφημίας, Μαρίνης καί Χριστίνης ἀλλά καί τοῦ μεγαλομάρτυρος Προκοπίου, τῶν Ὁσίων Σισώη τοῦ Μεγάλου, Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, Μαρίας τῆς Μαγδαληνῆς τῆς Μυροφόρου καί τοῦ Ἰωσήφ τοῦ ἀπό Ἀριμαθαίας, τῆς Ὁσιομάρτυρος Παρασκευῆς, τοῦ Ὁσίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου, τῶν Ἁγίων ἰατρῶν καί θεραπευτῶν Ἀναργύρων Κοσμᾶ καί Δαμιανοῦ τῶν Ρωμαίων, τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος καί τόσων ἄλλων, οἱ ὁποῖοι μᾶς καταδεικνύουν τό δρόμο τῆς σωτηρίας.

Οἱ Ἅγιοί μας εἶναι ἡ πίστη μας στήν πράξη, εἶναι, ἅς μᾶς ἐπιτραπεῖ ἡ φράση, ὁ ἐφαρμοσμένος χριστιανισμός. Ἄλλωστε, ἅς μήν ἔχουμε καμιά ἀμφιβολία, δέν ὑπάρχει μή ἐφαρμοσμένος χριστιανισμός, χριστιανική πίστη μόνο στή θεωρία. Οἱ Ἅγιοί μας εἶναι τά διαμάντια ἐκεῖνα πού ἀποδεικνύουν τήν ἀλήθεια τῆς πίστης μας, τή μόνη ἀλήθεια καί σηματοδοτοῦν ὅτι αὐτή ἡ πίστη μπορεῖ νά γίνει πράξη μέ τή συνέργεια τοῦ Θεοῦ. Οἱ βίοι τους ἀποτελοῦν φωτεινά μονοπάτια πού καταδεικνύουν τήν οὐράνια προοπτική μας, ἡ ὁποία ἐπιτυγχάνεται μέ ἀναρίθμητους τρόπους, ὄχι ὡς προσωπική καταξίωση καί κατάκτηση ἀλλά ὡς ἔκφραση τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Ἅς μήν ξεχνᾶμε, ὅμως, ὄχι τόσο νά μιλᾶμε γιά τούς Ἁγίους ἀλλά ζωντας ὅπως αὐτοί νά εὐλογηθοῦμε, ὥστε νά ζοῦμε μέ αὐτούς.  Ἔτσι θά μᾶς σταθοῦν στέρεοι συμπαραστάτες,  γιατί εἶναι «στενή ἡ πύλη καί τεθλιμμένη ἡ ὁδός ἡ ἀπάγουσα εἰς τήν ζωήν» (Ματθ. 7, 14).

Τό μυστήριο τῆς σωτηρίας συνεχίζεται, ἀνακεφαλαιώνεται καί διαιωνίζεται διά τοῦ σώματος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τῆς Ἐκκλησίας, μέσω τῆς ὁποίας ὄχι μόνο ὁ Θεός παρίσταται στόν κόσμο ἀλλά εἰσέρχεται ἐντός μας καί ἐνεργεῖ ἡ θεία χάρις, ἀνακαινίζοντάς μας. Τό ζητούμενο εἶναι νά φτάσουμε διά τῆς Ἐκκλησίας μέ πολύ ἀγώνα στή Χριστοποίηση τῆς ζωῆς μας καί στήν οἰκείωση τῆς παρουσίας τοῦ Θεοῦ, γεγονός πού βίωσαν οἱ ἅγιοί μας καί στέκονται πλέον συμπαραστάτες μας στόν ἀγώνα μας αὐτό.

Ἅς σταθοῦμε, λοιπόν, πέρα πολλές φορές ἀπό τή φασαρία τῶν πανηγυριῶν, καί ἅς ἀναλογιστοῦμε τί νόημα ἔχουν οἱ ἑορτές τῶν Ἁγίων στή ζωή μας, ποιά εἶναι ἡ θέση τους στή ζωή μας ἤ ἀλλιώς ποιά εἶναι ἡ θέση μας στή ζωή τους καί τελικά πῶς θά μπορέσουμε νά γίνουμε μιά κοινωνία μαζί τους. Ἀμήν

Αἰδ. Πρωτοπρεσβύτερος
π. Σέργιος Μαρνέλλος