2016_08_06 Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος

Δένδρο περιήγησης: | Ἀρχική Σελίδα | Ποιμαντική | Διαδικτυακός Ἄμβωνας | Ἔτος 2016 | 2016_08_06 Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος

Ἡ Μεταμόρφωσις τοῦ Σωτῆρος

 «Ἐπ το ρους μετεμορφθης, κα ς χρουν ο Μαθητα σου τν δξαν σου, Χριστ Θες θεσαντο, να ταν σε δωσι σταυρομενον, τ μν πθος νοσωσιν κοσιον, τ δ κσμ κηρξωσιν, τι σ πρχεις ληθς, το Πατρς τ παγασμα (Κοντάκιον ἑορτῆς Μεταμορφώσεως).

Σαράντα ἡμέρες, σύμφωνα μὲ τὴν ἱερὰ παράδοση τῆς Ἐκκλησίας μας, πρὶν τὴν Σταύρωση, στὸ ὄρος Θαβώρ ἀνέβηκε ὁ Κύριος καὶ Θεὸς καὶ Σωτὴρ ἡμῶν Ἰησοὺς Χριστός, παίρνοντας μαζί Του καὶ τρεὶς ἀπὸ τοὺς μαθητές Του, τὸν Πέτρο καὶ τοὺς υἱοὺς Ζεβεδαίου, τὸν Ἲωάννη καὶ τὸν Ἰάκωβο, καὶ ἐκεί, μπροστὰ στοὺς τρεὶς αὐτοὺς μαθητές, ὁ Κύριος Μεταμορφώθηκε. Τὸ πρόσωπό Του ἔλαμψε τόσο ποὺ καὶ ὁ ἥλιος ακόμη θαμπώθηκε καὶ τὰ ἐνδύματά Του ἔγιναν τόσο λευκὰ ὅσο καὶ τὸ φῶς τῆς Θεότητας καὶ φανερώθηκαν ὁ Μωυσῆς καὶ ὁ Ἠλίας, οἱ Δίκαιοι καὶ κορυφαῖοι αὐτοί Προπάτορες καὶ Προφῆτες, δεξιά Του καὶ ἀριστερά Του, συνομιλοῦντες μαζί Του.

Μὲ Θεία ἔμπνευση μᾶς ἐξηγεῖ ὁ Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης γιατί ὁ Κύριος ἐπέλεξε τοὺς συγκεκριμένους μαθητὲς και προφῆτες, σημειώνοντας γιὰ τοὺς μαθητὲς, «Ἐπῆρε δὲ τρεῖς μόνους Ἀποστόλους, ὡς προκρίτους καὶ ὑπερέχοντας. Ὁ μὲν γὰρ Πέτρος ἐπροκρίθη, ἐπειδὴ ἠγάπα πολλὰ τὸν Xριστόν. Ὁ δὲ Ἰωάννης, ἐπειδὴ ἠγαπᾶτο ἀπὸ τὸν Xριστόν. Ὁ δὲ Ἰάκωβος, ἐπειδὴ ἐδύνετο νὰ πίῃ τὸ ποτήριον τοῦ θανάτου, τὸ ὁποῖον καὶ ὁ Kύριος ἔπιεν», καὶ γράφοντας γιὰ τοὺς προφῆτες, «Ἔφερε δὲ εἰς τὸ μέσον τους τὸν Mωυσῆν καὶ τὸν Ἠλίαν, διὰ νὰ διορθώσῃ τὰς σφαλερὰς ὑποψίας, ὁποὺ εἶχον οἱ πολλοὶ περὶ αὐτοῦ. Kαθότι, ἄλλοι μὲν ἔλεγον τὸν Kύριον, πὼς εἶναι ὁ Ἠλίας. Ἄλλοι δέ, πὼς εἶναι ὁ Ἱερεμίας. Διὰ τοῦτο λοιπὸν ἐπαράστησεν εἰς τὸ Θαβὼρ τοὺς πρώτους καὶ κορυφαίους Προφήτας, διὰ νὰ γνωρίσουν οἱ μαθηταί, καὶ διὰ τῶν μαθητῶν ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, πόση διαφορὰ εἶναι ἀναμεταξὺ τοῦ Xριστοῦ, καὶ τῶν Προφητῶν. Ὁ μὲν γὰρ Xριστός, εἶναι Δεσπότης. Oἱ δὲ Προφῆται, εἶναι δοῦλοι. Kαὶ ἴνα μάθουν, ὅτι ὁ Kύριος ἔχει τὴν ἐξουσίαν τοῦ θανάτου καὶ τῆς ζωῆς. Διὰ τοῦτο, ἀπὸ μὲν τοὺς ἀποθαμένους, ἔφερε τὸν Mωυσῆν. Ἀπὸ δὲ τοὺς ζωντανούς, ἔφερε τὸν Ἠλίαν».

Μεστὴ νοημάτων ἡ μεγάλη αὐτὴ ἑορτὴ τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος, ἡ ὁποία ἀρχικὰ ἑορταζόταν σαράντα ἡμέρες πρὶν τὴν Μεγάλη Παρασκευὴ καὶ ἀργότερα μεταφέρθηκε νὰ ἑορτάζεται σαράντα ἡμέρες πριν τὴν ἑορτὴν τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, μιᾶς καὶ ἡ ἑορτὴ τῆς Ὑψώσεως ἔχει «ἔννοια» καὶ «θέση» Μεγάλης Παρασκευῆς.

Ἡ Μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου ἔγινε γιὰ νὰ κατανοήσουν οἱ μαθητὲς, καὶ μετὰ καὶ μέσα ἀπὸ αὐτοὺς ὅλοι ἐμεῖς, τὴν Δημιουργία τοῦ ἀνθρώπου καὶ τὸ φῶς μὲ τὸ ὁποῖο ἐνέδυσε ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπο, ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ κατανοήσουν τὸ «ἐκοὐσιον» τῆς Σταυρώσεως καὶ νὰ προετοιμασθοῦν ὥστε νὰ ἀποδεχθοῦν τὴν Ἀνάσταση καὶ τὴ νίκη τοῦ Κυρίου ἒπὶ τοῦ θανάτου καὶ τὴν Δόξα Του μετὰ τὴν Ἀνάσταση, καθὼς καὶ τὴν μεταμόρφωση καὶ τὴν δόξα ποὺ περιμένει τοὺς ἴδιους τοὺς μαθητές, ἀλλὰ καὶ ὅλους ἐμᾶς μέσα ἀπὸ τὴν μετάνοια καὶ τὴν πίστη στὸν Ἕναν καὶ Μοναδικὸν καὶ Αληθινό, Τριαδικὸ Θεὸ καὶ Δημιουργό μας.

Πλαστήκαμε ἀπὸ τὸν Θεό κατ’ εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοίωσή Του, προικισθήκαμε δηλαδὴ μὲ ὅλες τὶς ἰδιότητες τοῦ Θεοῦ Δημιουργοῦ μας, λαμπεροὶ πάνω ἀπὸ τὸν ἥλιο, ἐνδεδυμένοι τὸ Θεῖο Φῶς. Προβάλλοντας ὅμως τὸ δικό μας θέλημα, παρακάμπτουμε καὶ παραβιάζουμε το Θέλημα Του, ἀρνούμαστε δηλαδὴ τὸν ἴδιο τὸν Δημιουργό μας, τὸν Πατέρα μας. Ἔτσι μὲ τὴν ἁμαρτία καὶ τὴν πτώση μας μένουμε γυμνοί, ἀποδυόμενοι τὸ Θεῖο Φῶς. Μακριὰ ἀπὸ τὴν Ζωὴ κατακτοῦμε τὸν θάνατο καὶ τὸ σκοτάδι.

Ὑπάρχει ὅμως ἐπιστροφή!

«καὶ προσηύξατο πρὸς Κύριον καὶ εἶπεν· Ὦ Κύριε, οὐχ οὗτοι οἱ λόγοι μου ἔτι ὄντος μου ἐν τῇ γῇ μου; διὰ τοῦτο προέφθασα τοῦ φυγεῖν εἰς Θαρσίς, διότι ἔγνων ὅτι σὺ ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ μετανοῶν ἐπὶ ταῖς κακίαις.» (Ἰωνᾶς, 4, 2).

Ἰδιότητα τοῦ Θεοῦ μας εἶναι ἡ Μετάνοια καὶ μᾶς χαρίζεται ὥστε μετανοημένοι νὰ μεταμορφωθοῦμε καὶ νὰ φωτισθοῦμε. Νὰ ὁδηγηθοῦμε, ἀπὸ τὸ θέλημά μας στὸ Θέλημά Του, ἀπὸ τὸ σκοτάδι στὸ Φῶς, ἀπὸ τὸ θάνατο στὴ Ζωή, ἀπὸ τὴν αμαρτία στην Πίστη, ἀπὸ τὴν πτώση στὴν Ἀνάσταση.

Μετανοεῖ ὁ Θεὸς στὶς κακίες τῶν ἀνθρώπων, στὶς ἁμαρτίες μας, καὶ ὡς φιλάνθρωπος Θεὸς γίνεται ἐλεἠμων, οἰκτίρμων, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος, ἀρκεῖ ἐμεῖς νὰ Μετανοήσουμε καὶ νὰ Μεταμορφωθοῦμε.

Μετανοοῦντες καὶ ὑπὸ τὴν σκέπη τοῦ Θαβωρείου Φωτὸς, ἔχουμε τὴν ἐλπίδα καὶ τὴν πίστη, νὰ φτάσουμε νὰ γίνουμε «συγκάτοικοι», τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τῶν Ἀΰλων Δυνάμεων, Πάντων τῶν Ἁγίων καὶ τοῦ Θεοῦ μας στὴ Βασιλεία Του.

π. Ἐφραὶμ Ντέτσικας
Ἐφημέριος ἐνορίας Περιβλέπτου
Πόλεως Ἰωαννίνων