Ἱερά Μονή Δουραχάνης

Δένδρο περιήγησης: | Ἀρχική Σελίδα | Ἡ Μητρόπολη | Ἱερές Μονές | Ἱερά Μονή Δουραχάνης

Ἱερὰ Μονὴ Δουραχάνης

Βρίσκεται ΒΑ τῶν Ἰωαννίνων κοντὰ στοὺς πρόποδες τοῦ ὄρους Μιτσικέλι καὶ τιμᾶται στὴ μνήμη τῆς Γεννήσεως τῆς Θεοτόκου. Δὲν εἶναι γνωστὸ πότε κτίστηκε. Σύμφωνα μὲ Ἰωαννίτες συγγραφεῖς, ὑφίστατο ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Δεσποτάτου τῆς Ἠπείρου, μᾶλλον ἀπὸ τοὺς χρόνους τῆς τουρκοκρατίας. Κατὰ τὴν παράδοση, τὴν ἵδρυσε ὁ τοῦρκος Δουραχᾶν Μπέϋλερ Μπέης τῆς Ρούμελης, ἐπειδὴ ἀβλαβὴς καὶ ἐν ἀγνοίᾳ διῆλθε τὴ λίμνη τῶν Ἰωαννίνων ποὺ ἦταν παγωμένη! Ἀπέδωσε τὴ σωτηρία του στὸν ναΐσκο δίπλα στὴ λίμνη καὶ ἵδρυσε ἐκεῖ τὴ Μονὴ ποὺ πῆρε τὸ ὄνομὰ του. Μοναχὸς αὐτῆς ἀναφέρεται τὸ 1482 ὁ Ἀνατόλιος.

  • Μετόχια αὐτῆς

α) Ἡ Ἱερὰ Μονὴ Στούπαινας

Κάτω ἀπὸ τὴν κορυφὴ τοῦ Μιτσικελίου, κοντὰ στὸ χωριὸ Ἀσπράγγελοι, ὑπάρχει ἡ Ἱερὰ Μονὴ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου γνωστὴ μὲ τὸ προσωνύμιο «Στούπαινα». Ἡ ὀνομασία τῆς ὀφείλεται στὸ ἀνδρωνυμικὸ ὄνομα γυναικός, ἀγνώστου πατρίδος. Σύμφωνα μὲ γραπτὰ ἱστορικὰ κείμενα, ἐντοιχισμένες ἐπιγραφὲς καὶ πληροφορίες, ἡ Μονὴ ἱδρύθηκε τὸ 1724 καὶ ἱστορήθηκε τὸ 1734, ἀφοῦ μεταφέρθηκε ἀπὸ τὴ θέση «Πηγαδούλια» τοῦ Δημοτικοῦ Διαμερίσματος Περιβλέπτου ὅπου εἶχε πρωτοϊδρυθεῖ τὸ 900 περίπου, ὅπως μαρτυρεῖ ὁ Φώτης Κόντογλου. Δεσποτικὴ καὶ πλουσιωτάτη τὰ χρόνια τῆς ἀκμῆς της μέχρι τὸ 1945, εὐεργέτησε πολὺ τὴν εὐρύτερη περιοχή, ἀλλὰ δὲν γλύτωσε ἀπὸ τὴν καταστροφικὴ μανία τῶν Οὐνιτῶν κατακτητῶν. Βασάνισαν καὶ σκότωσαν τὸν ἡγούμενο Διονύσιο καὶ τοὺς ὑποτακτικούς του Γρηγόριο καὶ Δανιήλ, λεηλάτησαν καὶ ἔκαψαν τὴ Μονή, ἐνῷ διασώθηκε, θείᾳ δυνάμει, μόνο τὸ Καθολικό της. Ἔκτοτε ἡ ἐγκατάλειψη καὶ ὁ πανδαμάτωρ χρόνος συν-ετέλεσαν στὴν ἐρείπωσή της.

β) Ἡ Ἱερὰ Μονὴ Λυκοτριχίου

Ἡ Ἱερὰ Μονὴ Λυκοτριχίου, τιμώμενη στὴ μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου, βρίσκεται δίπλα στὴν Κρύα τῶν Ἰωαννίνων. Ἱδρύθηκε τὸ 1508 ἀπὸ τοὺς μοναχοὺς Νεκτάριο καὶ Θεοφάνη τῶν Ἀψαράδων.

γ) Ἡ Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίου Νικολάου τῆς Τζιόρας ἤ τοῦ Ὄρους

Δὲν γνωρίζουμε πότε ἱδρύθηκε ἡ Μονὴ αὐτή, πάντως πρέπει νὰ ἦταν πρὶν ἀπὸ τὸ 1319, διότι κατὰ τὸ ἔτος τοῦτο μνημονεύεται στὸ χρυσόβουλο τοῦ Ἀνδρόνικου Παλαιολόγου. Ὁ ναὸς τῆς Μονῆς, ποὺ τιμᾶται στὸ ὄνομα τοῦ Ἁγίου Νικολάου, ἱδρύθηκε καὶ ἀγιογραφήθηκε τὸ 1663. Ἡ Μονὴ Τζιόρας ὑπῆρξε πλουσιωτάτη, ἔχουσα στὴν ἀκμή της κατὰ τὴν παράδοση χίλια μικρά ζῶα καὶ πολλὰ μεγάλα, πολλὰ στρέμματα ἀγρῶν, ἐλαιοτόπια στὴν Ὀσδίνα, ἀμπέλια στὴ Βοτσᾶ κ.ἄ. Κοντὰ σ’ αὐτὴ τὸν Νοέμβριο τοῦ 1912 ἔπεσε ἡρωϊκῶς ὁ Λορέντζος Μαβίλης, στὴ θέση στὴν ὁποία ὑψώνεται σήμερα τύμβος πρὸς τιμήν του.

δ) Ἡ Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίας Παρασκευῆς Μαρμάρων.

 

Πῶς θὰ μᾶς βρεῖτε: