2015-08-16 Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία στή Μονή Βελλᾶς

Δένδρο περιήγησης: | Ἀρχική Σελίδα | Μητροπολίτης | Ἐπικαιρότητα | 2015 Αὔγουστος | 2015-08-16 Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία στή Μονή Βελλᾶς

ΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟ ΚΑΘΟΛΙΚΟ
ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΒΕΛΛΑΣ
16-08-2015

2015_08_16_VELLA4Ἀρχιερατικὴ Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ἰωαννίνων κ. Μαξίμου τελέσθηκε τὴν Κυριακὴ 16 Αὐγούστου στήν Ἱερὰ Μονὴ Γενεθλίου τῆς Θεοτόκου Βελλᾶς.

Στό κήρυγμά του ὁ Μητροπολίτης Ἰωαννίνων, στάθηκε στό θέμα τῆς δικαιοσύνης, μὲ ἀφορμὴ τὸ Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς μὲ τὴν «παραβολὴ τῶν μυρίων ταλάντων», τονίζοντας ἀρχικά «πώς εἶναι διαφορετικὸς ὁ τρόπος ποὺ λειτουργεῖ ἡ δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὸν τρόπο ποὺ λειτουργεῖ ἡ ἀνθρωπίνη δικαιοσύνη καὶ πέρα ἀπό τίς κατηγορίες ποὺ κατανοοῦμε στὶς καθημερινὲς μας σχέσεις καὶ συναλλαγὲς ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι».

Καὶ συνέχισε: «Εἶναι πολὺ ὑψηλῆς σημασίας τὸ θέμα τῆς δικαιοσύνης καὶ ἀνθρωπίνως καὶ πνευματικῶς. Καὶ ὁπωσδήποτε οἱ ἄνθρωποι κάνουν μεγάλο κόπο νὰ ἀναπτύξουν συστήματα, ἔτσι ὥστε νὰ ἀπονέμουν δικαιοσύνη, ἀλλὰ καὶ νὰ ἀποτρέπουν τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους ἀπὸ τὴν ἀδικία. Ὅμως, στὴν περίπτωση τοῦ Θεοῦ, ἡ δικαιοσύνη ἔχει ἄλλες προεκτάσεις καὶ ἄλλες διαστάσεις καὶ βεβαίως στοχεύει πάντοτε στὴν παιδαγώγηση τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ, στὴν παιδαγωγία τῶν ἀνθρώπων, ὥστε νά ἀποφύγουν τὴν ἁμαρτία, νά ἀποφύγουν καὶ τὴν κατὰ κόσμον ἀδικία, ἀλλὰ καὶ τὴν πνευματικὴ ἀδικία…».

Χαρακτήρισε τὴν παραβολὴ ὡς «ἕνα παράδειγμα πού ἀφορᾷ τὴν ἀχαριστία ἡμῶν τῶν ἀνθρώπων, ποὺ ὁ Θεὸς μᾶς συγχωρεῖ τὰ πάντα, ὁ Θεὸς σήκωσε ἐπάνω Του τὴν ἁμαρτία ὅλου τοῦ κόσμου, ἀπέθανε στὸ Σταυρὸ γιὰ τὴν ἁμαρτία τοῦ κόσμου, μᾶς καλεῖ στὸ μυστήριο τῆς Ἐκκλησίας, μᾶς δίνει τὴν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν μὲ τὸ βάπτισμα, μᾶς ξαναδίνει τὴν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν “ἑβδομηκοντάκις ἑπτὰ” –συμβολικῶς τὸ λέω- μὲ τὴν ἐξομολόγηση, μᾶς γεμίζει μὲ τὴν δικὴ του αἰώνια ζωὴ καὶ ὅμως παρακολουθεῖ ἐμᾶς τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἀνθρώπους –ἀναμάρτητος Αὐτὸς ὤν– νὰ ὀνειδίζουμε, νὰ καταλογίζουμε τὶς ἁμαρτίες μὲ τὸ χειρότερο δυνατὸ τρόπο στοὺς ἀδερφοὺς μας, νὰ μὴ τοὺς συγχωροῦμε, νὰ τοὺς κρίνουμε καὶ νὰ τοὺς κατακρίνουμε καὶ ἐν τέλει νὰ προσπαθοῦμε νὰ τοὺς ἐκμεταλλευτοῦμε μὲ τὸ χειρότερο δυνατὸ τρόπο γιὰ νὰ πάρουμε τὰ χρεωστούμενα ἢ τὰ δῆθεν χρεωστούμενα…».

Στὸ τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας τελέσθηκε Μνημόσυνο ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῶν μακαριστῶν ἀρχιεπισκόπων Ἀθηνῶν Σπυρίδωνος, ἱδρυτοῦ τῆς Σχολῆς, καὶ Σεραφείμ, τῶν ἀπὸ Ἰωαννίνων, καθὼς καὶ τῶν μακαριστῶν μητροπολιτῶν Δημητρίου, Σεβαστιανοῦ καὶ Θεοκλήτου, ὅπως ἐπίσης καὶ τῶν καθηγητῶν καὶ τῶν ἐργασαμένων ἐν τῇ Σχολῇ (Ζωσιμάδων, Ῥιζαριτῶν, Χριστοδούλου, Εὐθυμίου καὶ λοιπῶν εὐεργετῶν).