2015_11_11 Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο στήν Ι.Μ. Καστοριᾶς

Δένδρο περιήγησης: | Ἀρχική Σελίδα | Μητροπολίτης | Ἐπικαιρότητα | 2015 Νοέμβριος | 2015_11_11 Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο στήν Ι.Μ. Καστοριᾶς

ΠΟΛΥΑΡΧΙΕΡΑΤΙΚΟ ΣΥΛΛΕΙΤΟΥΡΓΟ
ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

11 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2015

ΚαστοριαΣελιδαΣτίς ἑορταστικές ἐκδηλώσεις γιά τήν ἀπελευθέρωση τῆς πόλης τῆς Καστοριᾶς, στίς 11 Νοεμβρίου τοῦ 1912, ἔλαβε μέρος χθές καί ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, προσκεκλημένος τοῦ ἐπιχώριου Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Καστορίας κ. Σεραφείμ, μαζί μέ τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Ἰλίου, Ἀχαρνῶν καί Πετρουπόλεως κ. Ἀθηναγόρα.

Ὁ κ. Μάξιμος χοροστάτησε στόν Ὄρθρο στόν Ἱερό Ναό Παναγίας Μουζεμβίκης – Ἁγίου Μηνᾶ καί κήρυξε τόν θεῖο λόγο στήν πανηγυρική πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία, μιλώντας τόσο γιά τόν Ἅγιο Μεγαλομάρτυρα Μηνᾶ ὅσο καί γιά τήν ἱστορική ἡμέρα τῆς ἀπελευθέρωσης τῆς ἀκριτικῆς πόλης τῆς Μακεδονίας:

«Μεγάλη ἑορτή καί πανήγυρη ἑορτάζουμε σήμερα, ἡ ὁποία ἔχει νά κάνει καί μέ τόν πολιοῦχο ἅγιο, πού ἑορτάζει, ἀλλά καί μέ τήν ἀπελευθέρωση τῆς πόλης τῆς Καστοριᾶς, μετά ἀπό πολλούς ἀγῶνες καί πολλά βάσανα. Μετά ἀπό μάχες καί ταλαιπωρίες, δίδεται ἀπό Θεοῦ τό δῶρο τῆς ἐλευθερίας καί γι’ αὐτό χαιρόμαστε καί πανηγυρίζουμε γιά τήν ἐλευθερία, ἀλλά ταυτόχρονα δοξάζουμε καί τό Θεό, τιμοῦμε καί τόν ἅγιο.

Ἀφοῦ ἀναφέρθηκε διεξοδικά στό βίο τοῦ ἑορταζομένου ἁγίου, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ἰωαννίνων τόνισε μέ ἔμφαση πώς «σήμερα οἱ πιστεύοντες στόν Ἰησοῦ Χριστό ἔχουμε τό δικαίωμα καί τήν ὑποχρέωση νά κηρύσσουμε Χριστόν ἐσταυρωμένον καί ἀναστάντα, ἔχουμε τό δικαίωμα καί τήν ὑποχρέωση νά κάνουμε ὑπακοή στόν Χριστό, νά ὑπακοῦμε στόν Θεό παρά στούς ἀνθρώπους, ὅταν πρόκειται γιά θέματα πίστεως καί θέματα συνειδήσεως. Ἔχουμε τό δικαίωμα καί τήν ὑποχρέωση νά τηροῦμε τήν ἁγιαστική μας παράδοση, αὐτή ἡ ὁποία μεταμορφώνει τόν ἄνθρωπο καί τόν κάνει νά εἶναι πραγματικός ἄνθρωπος, τόν ὑψώνει σέ ἐκείνη τήν περιωπή γιά τήν ὁποία τόν ἔπλασε ὁ Θεός. Ἄν καταργήσουμε τόν Θεό, τά πάντα ἐπιτρέπονται. Ὁ ἄνθρωπος γίνεται πράγμα καί ἀντικείμενο καί μάλιστα ἀντικείμενο ἐκμετάλλευσης…».

Στή συνέχεια, παίρνοντας ἀφορμή ἀπό τή σημερινή πραγματικότητα ἐπεσήμανε πώς «ἔχουμε πολλούς συμμάχους σέ πολλά εἰσαγωγικά, ἀλλά δέν ἔχουμε φίλους. Φίλος μας εἶναι μόνο ἕνας, ὁ Χριστός. Εἶναι ἡ παράδοση, ἡ παρακαταθήκη πού μᾶς ἄφησε μέσω τῶν ἀποστόλων, τῶν μαρτύρων, τῶν ὁσίων πατέρων καί μητέρων καί ὅλων τῶν ἁγίων. Πλοῦτος μας εἶναι ὅλη αὐτή ἡ παράδοση πού χτίσθηκε καί ὅλη αὐτή ἡ ἐμπειρία πού κερδήθηκε μέ δυό χιλιετηρίδες πνευματικῆς ζωῆς (…) Νά εἴμαστε ὑπερήφανοι πού εἴμαστε Ἕλληνες χριστιανοί ὀρθόδοξοι. Διότι Ἑλληνική Ὀρθοδοξία σημαίνει ἐμπειρία ἁγιοπνευματική, ἐμπειρία ἁγιαστική, ἐμπειρία κοινωνικῆς προσφορᾶς, ἐμπειρία στό νά δημιουργηθοῦν οἱ βασικές κοινωνικές δομές καί νά λειτουργοῦν πρός τό συμφέρον τοῦ ἀνθρώπου, ἐμπειρία πολιτισμοῦ, ἐμπειρία τέχνης, ἐμπειρία διαχειρίσεως προβλημάτων καί κρίσεως, ἐμπειρία δύο χιλιάδων ἐτῶν…».