2016_02_14 Ἡ «πέτρα» τῆς πίστεως

Δένδρο περιήγησης: | Ἀρχική Σελίδα | Πληροφόρηση | Ἀνακοινώσεις Ἑσπερινῶν Ὁμιλιῶν ἔτους 2015-2016 | 2016_02_14 Ἡ «πέτρα» τῆς πίστεως

Ἡ «πέτρα» τῆς πίστεως

«Τῷ καιρῶ ἐκείνῳ» ὁ Ἰησοῦς, μέ τούς Μαθητές Του, σάν ἔφτασε στήν πόλη Καισάρεια, ποῦ εἶχε χτίσει ὁ τετράρχης Φίλιππος πρός τιμή τοῦ Καίσαρα, ρώτησε: «τίνα μέ λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι τόν υἱόν τοῦ ἀνθρώπου;» (Ματθ. 16, 13). Ἀπό αὐτούς ἔλαβε διάφορες ἀπαντήσεις.
Τότε ξαναρώτησε: «Ὑμεῖς δέ τίνα μέ λέγετε εἶναι;» (Ματθ. 16, 15). Γιά νά ἀποκριθεῖ, «Ὁ πανταχοῦ θερμός, ὁ τοῦ χοροῦ τῶν Ἀποστόλων κορυφαῖος», «σύ εἶ ὁ Χριστός ὁ υἱός τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος» (ὁ.π. 16, 16).
Αὐτή ἡ ὁμολογία «χαροποίησε» τόν Ἰησοῦν ὁ Ὁποῖος ἀνταπάντησε: «μακάριος εἶ, Σίμων Βαριωνά ὅτι σάρξ καί αἷμα οὐκ ἀπεκάλυψέ σοι […] σοι λέγω ὅτι σύ εἶ Πέτρος καί ἐπί ταύτῃ τῂ πέτρᾳ οἰκοδομήσω μου τήν Ἐκκλησίαν.» (Ματθ. 16, 17-18).
Ὡς «πέτρα» ὁ Ἰησοῦς χαρακτήρισε τήν ὁμολογία τῆς θεότητός Του, ἡ ὁποία ἀποτέλεσε τό θεμέλιο λίθο πάνω στόν ὁποῖο χτίστηκε ἡ Ἐκκλησία. Τό ἀκατάλυτο καί ἀνυπέρβλητο τῆς Ἐκκλησίας τόνισε ὁ Ἰησοῦς: «καί πύλαι ἅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς.» (Ματθ. 16, 18).
Ἀναφέρει χαρακτηριστικά ὁ ἅγιος Αὐγουστίνος ἐπίσκοπος Ἰππῶνος: «Πάνω σ’ αὐτή τήν πέτρα τῆς ὁμολογίας σου θά οἰκοδομήσω τήν Ἐκκλησία μου. Ἡ δέ πέτρα εἶναι ὁ Χριστός.», (Ὁμιλία 124η). Αὐτή ἡ ὁμολογία ἀποτέλεσε τήν ἀκλόνητη πίστη τῶν Ἀποστόλων καί ἀποκρυσταλλώθηκε στή Χαλκηδόνα ἀπό τούς ἁγίους καί θεοφόρους Πατέρες τῆς Δ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου.
Ἡ θεότητα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ δέν ἔγινε ἀντιληπτή οὔτε κατανοήθηκε ἀπό ὅλους τούς ἀνθρώπους γι’ αὐτό καί ἀπορρίφθηκε. Πρῶτα ἀπό τούς Ἰουδαίους καί ἔπειτα ἀπό τούς ἄρχοντες τοῦ «κόσμου τούτου». Χωρίς βέβαια νά ἀλλάξει κάτι ἀπό τό σωτηριολογικό σχέδιο τοῦ Θεοῦ. Λέει χαρακτηριστικά ὁ Ἴδιος: «λίθον ὅν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλήν γωνίας.» (Ματθ. 21, 42).
Ἡ ἐχθρότητα τοῦ κόσμου πάνω στούς ὁμολογητές τοῦ Χριστοῦ εἶναι χαρακτηριστική μέσα στό διάβα τῶν αἰώνων. Θά διαρκέσει δέ ὡς τούς ἔσχατους χρόνους. Γιατί ὁ Ἰησοῦς Χριστός ἀποτελεῖ «σημεῖον ἀντιλεγόμενον» (Λουκ. 2, 34-35) καί ὅπως εἶπε ὁ Ἴδιος: «Μή νομίσητε ὅτι ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην ἐπί τήν γῆν, οὐκ ἦλθον βαλεῖν εἰρήνην, ἀλλά μάχαιραν. Ἦλθον γάρ διχᾶσαι ἄνθρωπον κατά τοῦ πατρός αὐτοῦ καί θυγατέρα κατά τῆς μητρός αὐτῆς καί νύμφην κατά τῆς πενθερᾶς αὐτῆς.»(Ματθ.10,35-36).
Αὐτή ἡ φράση φαίνεται νά ἔρχεται σέ ἀντίθεση μέ τά ὅσα εὐαγγελιζόταν ὁ Ἴδιος. «Εἰρήνη ἀφίημι ὑμῖν, εἰρήνην τήν ἐμήν δίδωμι ὑμῖν, οὐ καθώς ὁ κόσμος δίδωσι ἐγώ δίδωμι ὑμῖν.»(Ἰω.14,27).
Στήν πραγματικότητα δέ συμβαίνει αὐτό. Ὁ Κύριος εὐαγγελίζεται μιά εἰρήνη διαφορετική ἀπ’ αὐτή πού νοεῖ ὁ κόσμος. Δέ μιλάει γιά τήν εἰρήνη πού γίνεται μέ ἀνθρώπινα μέσα: μέ στρατιωτική ἐπιβολή εἰς βάρος κάποιων λαῶν, μέ οἰκονομικές συμφωνίες, μέ φιλοσοφικές θεωρίες,.
Μιλάει γιά τήν «καταλαγή», γιά τήν εἰρήνη τοῦ ἀνθρώπου μέ τό Θεό Πατέρα. Τήν εἰρήνη πού φέρνει ἐσωτερική γαλήνη καί ἠρεμία. Καθαρότητα ψυχῆς καί σώματος. Προϋποθέτει δέ τήν «πέτρα», τήν (ὀρθή) πίστη στή θεότητα τοῦ Χριστοῦ, τό χριστοκεντρικό τρόπο ζωῆς καί τή συμμετοχή στά Ἱερά Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας Του.
Αὐτή ἡ «πέτρα» κατέστησε τόν Ἱερομάρτυρα Χαράλαμπο «στύλο ἀκλόνητο τῆς Ἐκκλησίας Χριστοῦ». Ἔχοντας ἔρθει σέ ἐσωτερική «καταλαγή» μέ τό Θεό Πατέρα δέ ζοῦσε πλέον αὐτός ἀλλά ζοῦσε μέσα του ὁ Χριστός ὥστε ὡς ἄλλος Παῦλος νά ὁμολογεῖ «ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ ζῆ δέ ἐν ἐμοί Χριστός» (Γαλ. 2,16-20).
Διερχόμενος «διά πυρός καί ὕδατος» (Ψάλμ. 65, 12) ἐλευθερώθηκε ἀπό τήν ἁμαρτία. Ὁμολογοῦσε ὅτι ἄνηκε στό Θεό (Ρωμ. 6, 22) καί καμία ἀνθρώπινη ἀξία δέν ἦταν ἱκανή νά τόν ὑποδουλώσει. Ἡ προκλητική στάση τοῦ αὐτοκράτορα καί τῶν ἀξιωματούχων του δέν εἶχε τή δύναμη νά τόν χωρίσει ἀπό τό Χριστό. «Τίς ἠμὰς χωρίσει ἀπό τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ;» (Ρωμ. 8, 28-39).
Δέ διέθετε «τό φρόνημα τῆς σαρκός» ἀλλά τοῦ Πνεύματος (Ρωμ. 8, 7). Οὔτε θλίψεις, οὔτε στενοχώριες, οὔτε βάσανα μπόρεσαν νά τόν λυγίσουν καί νά σβήσουν τόν «ἀείφωτο λύχνο τῆς οἰκουμένης». Ὑπομένοντας τό μαρτύριο ἀναδείχθηκε «τό φῶς τοῦ κόσμου.» (Λουκ. 6, 14) καί ἔλυσε τήν «τῶν εἰδώλων, σκοτόμαιναν». Μέ τήν εἰρήνη τοῦ Χριστοῦ καθίσταται πρεσβευτής ὑπέρ τῶν ψυχῶν ἠμῶν καί ὁδηγός σωτηρίας.
Αὐτοῦ ταῖς ἱκεσίαις Χριστέ ὁ Θεός σῶσον ἡμᾶς.

Πρωτ. Ἰωάννης Κίτσιος
Ἐφημέριος Ἱεροῦ Ναοῦ
Ἁγίου Χαραλάμπους Περάματος

ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ
ΚΥΡΙΑΚΗΣ 14 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2016